Η δύσκολη και αγχωτική χρονιά για την ΑΕΝ Κηφισιάς συνοδεύτηκε από το... ιδανικό φινάλε, το πρωτάθλημα της Γ' Εθνικής και την παρθενική άνοδο στην Β' Εθνική. Ο προπονητής, Ηλίας Παπαθεοδώρου, μίλησε στο sepk.gr για τις δυσκολίες της κατηγορίας, την πίεση του να «πρέπει να κερδίσεις κάθε Κυριακή» και τον τρόπο που η ομάδα ξεπέρασε τις δυσκολίες.

Για τον Ηλία Παπαθεοδώρου, που έχει γνωρίσει επιτυχίες στην ΕΣΚΑ με τον Λαρισαϊκό και το Μαρκόπουλο, αυτή είναι η δεύτερη άνοδος με την ΑΕΝΚ, την οποία οδήγησε μέσα σε τρία χρόνια από την Α' ΕΣΚΑ στην Β' Εθνική. Η φετινή σεζόν, ωστόσο, αποδείχτηκε η πιο δύσκολη.

«Η πορεία ήταν άκρως επιτυχημένη, διότι πετύχαμε τον βασικό στόχο που είχαμε θέσει από την αρχή της χρονιάς και δεν ήταν άλλος από την άνοδο. Ταυτόχρονα, όμως, παίξαμε καλό μπάσκετ, τουλάχιστον στα περισσότερα παιχνίδια, γιατί δεν ήμασταν σε όλα καλοί. Είχαμε την καλύτερη επίθεση στο πρωτάθλημα, σκοράροντας 90 πόντους, χωρίς να συμπεριλάβουμε τα ματς με την Ιεράπετρα και τη Χαλκίδα. Την ευχαριστηθήκαμε πολύ στο τέλος, γιατί κατά τη διάρκεια της η χρονιά ήταν πολύ αγχωτική. Αντιμετωπίσαμε πολλές δυσκολίες, γιατί έπρεπε κάθε Κυριακή να κερδίζουμε κάθε αντίπαλο και με κάθε τρόπο».

Υπήρχαν πολλές ατυχίες. Χάσαμε τρεις παίκτες, που έκαναν κι οι τρεις χειρουργείο. Ο λόγος για τους Ντεφούδη, Τσιάκα και Λαγοπόδη που τραυματίστηκαν στον δεύτερο γύρο, όταν και κρίθηκε τελικά το πρωτάθλημα. Στο δεύτερο μισό κάναμε μόλις μια ήττα και αυτή σε νεκρό χρόνο, στο Ηράκλειο. Από τη στιγμή που πετύχαμε στον στόχο μας, ωστόσο, μας έμεινε μια γλυκιά γεύση».

Για την Γ' Εθνική τόνισε: «είναι ένα εξαιρετικά δύσκολο πρωτάθλημα, όχι τόσο αγωνιστικά, όσο και ψυχολογικά, ειδικά για τις ομάδες που έχουν συγκεκριμένους στόχους, όπως αυτές που κάνουν πρωταθλητισμό. Όλοι παίζουν με το μαχαίρι στο λαιμό σε κάθε ματς. Ο τίτλος κρίνεται σε λίγες ήττες και μια μπορεί να σε βγάλει εκτός στόχου, διότι είναι δύσκολο να την αναπληρώσεις. Πρέπει να είσαι δυνατός όχι μόνο αγωνιστικά, αλλά και ψυχολογικά. Να ξεπερνάς, δηλαδή, τα προβλήματα γιατί αυτά θα προκύψουν σίγουρα. Το ίδιο ισχύει και για τις ομάδες που παλεύουν για την παραμονή, διότι δεν ξέρεις πόσες ομάδες θα πέσουν. Πολλές φορές αυτοί που πέφτουν με αυτούς που διεκδικούν μπορεί να έχουν δύο βαθμούς διαφορά».

Όσο για το επίπεδο; «Το πρωτάθλημα δεν ήταν τόσο ποιοτικό. Άλλες φορές ήταν καλύτερο... Οι περισσότερες ομάδες, αν εξαιρέσουμε την Ιεράπετρα και τη Χαλκίδα, ήταν πολύ ανταγωνιστικές και μπορούσαν να κάνουν τη ζημιά».

Για να ολοκληρώσει λέγοντας: «Αξίζει να αναφέρουμε ότι υπάρχει ένας άνθρωπος, ο κ. Παναγιώτης Λατσούδας, που ουσιαστικά στηρίζει όλη αυτή την προσπάθεια, σχεδόν μόνος του και μάλιστα σε δύσκολους καιρούς. Δεν είναι μόνο ότι στηρίζει οικονομικά την ομάδα, αλλά και ηθικά. Στάθηκε δίπλα στους παίκτες και στους προπονητές ότι κι αν χρειάστηκαν.

Συνέβαλε τα μέγιστα κι ο συνεργάτης μου, ο Γιώργος Μπιτζάνης, που έχει γνώση της κατηγορίας, αλλά και του σκάουτινγκ. Έπαιξε πολύ σημαντικό ρόλο, διότι δίπλα μου είχαν έναν κανονικό προπονητή κι όχι απλά έναν βοηθό.

Τα περισσότερα εύσημα ανήκουν ουσιαστικά στα παιδιά, γιατί αυτοί ουσιαστικά κάνουν τα περισσότερα. Είχαν θέληση και πειθαρχία και άξιζαν αυτή την επιτυχία, καθώς κατάφεραν να μείνουν ενωμένοι σε δύσκολες στιγμές».

< Προηγούμενο		Επόμενο >