Ο προπονητής της Μυκόνου, Βαγγέλης Ζιάγκος, μίλησε στην ιστοσελίδα του Σ.Ε.Π.Κ. για τη διαδρομή της ομάδας από την άνοδο στην GBL μέχρι την πρώτη νίκη στο FIBA Europe Cup, τη φιλοσοφία της υπέρβασης και τις προκλήσεις που συνοδεύουν τη συνεχή αγωνιστική εξέλιξη του οργανισμού.

Η πρώτη ευρωπαϊκή νίκη ήρθε πολύ νωρίς στην ιστορία της Μυκόνου στην Ευρώπη. Υπάρχει, όμως, ο κίνδυνος μια τέτοια επιτυχία να δημιουργήσει απότομα νέες προσδοκίες; Πώς μπορείτε να κρατήσετε την ομάδα προσγειωμένη, χωρίς να περιορίσετε τη φιλοδοξία της;

«Δεν χρειάζεται να κάνω κάτι γι’ αυτό. Οι εναλλαγές των προκλήσεων, των απαιτήσεων και των συναισθημάτων είναι τόσο γρήγορες, που εκ των πραγμάτων δεν υπάρχει ο χρόνος που χρειάζεται μια νίκη ή μια ήττα για να σου πειράξει το μυαλό ή να σε αποπροσανατολίσει. Γνωρίζουμε πού βρισκόμαστε, ξέρουμε τον προορισμό μας και αντιλαμβανόμαστε τις προκλήσεις και τις δυσκολίες της διαδρομής.

Από την άνοδο μέχρι τα playoffs και τώρα την Ευρώπη, η Μύκονος έχει μάθει να ανεβαίνει συνεχώς επίπεδο. Πότε, όμως, θεωρείτε ότι η «υπέρβαση» παύει να είναι υπέρβαση και γίνεται πλέον η νέα κανονικότητα για έναν οργανισμό;

«Δεν θέλουμε να υποβαθμιστεί ούτε η έννοια ούτε η αξία της υπέρβασης. Μας αρέσει να ξεπερνάμε τους εαυτούς μας και να λειτουργούμε υπό συνθήκες πίεσης. Έτσι κι αλλιώς, γνωρίζουμε ότι σε αυτή τη διαδικασία τίποτα δεν σου χαρίζεται. Η διεκδίκηση και η υπέρβαση, με βάση τον τρόπο που εμείς αντιλαμβανόμαστε τα πράγματα, είναι έννοιες που αλληλοτροφοδοτούνται. Άρα, υπό μία έννοια, ναι, θα μπορούσε κανείς να πει ότι η υπέρβαση αποτελεί στοιχείο της κανονικότητάς μας, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι χάνει την αξία της μέσα στη συνολική εικόνα.

Είστε στον πάγκο και στα τρία αυτά μεγάλα βήματα. Αν σας έλεγαν πριν από τρία χρόνια ότι σήμερα θα πανηγυρίζατε μια ευρωπαϊκή νίκη, ποιο κομμάτι αυτής της διαδρομής θα θεωρούσατε τότε πιο δύσκολο να επιτευχθεί; 

«Χωρίς δεύτερη σκέψη, η ανακατασκευή του κλειστού γηπέδου και όλες οι διαδικασίες που έπρεπε να ολοκληρωθούν, ώστε να είμαστε καθ’ όλα έτοιμοι για τη συμμετοχή μας στη GBL μέσα σε μόλις δυόμισι μήνες. Κάθε φορά που γίνεται λόγος για τη Μύκονο, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι μιλάμε για μια νησιωτική ομάδα, η οποία μόλις πριν από πέντε χρόνια αγωνιζόταν σε ανοιχτά γήπεδα και στα τοπικά πρωταθλήματα. Αυτή η επιτυχία ήταν η επιτομή της υπέρβασης, της ομαδικότητας και της αφοσίωσης. Είναι ένα παράδειγμα που αξίζει να διδάσκεται στις επόμενες γενιές Μυκονιατών».